LiefdesverdrietAch, mijn goede oude Muur uit De Ronde. Wat een trieste dag! Je voelde het aan komen als het doodsbericht van een bemind persoon. Je wist het en toch is het heengaan een schok. Nooit meer dat prachtige beeld van de kopgroep in de brede, nevelige, licht oplopende hoofdstraat van Geraardsbergen, nooit meer rechtsaf De Muur op. De finale, het begin van de apotheose, stoempend naar Het Hemelrijk en steiler en hoger nog naar de kapel van De Verlossing. Eerste van de goddelijke drie-eenheid Muur, Bosberg, Meerbeke. Het einde van een traditie. Hoe durven ze!! Een belediging aan het adres van Museeuw, Boonen, Cancelara en vele anderen die er hun naam vestigden, een klap in het gezicht van de Vlaamse eigenheid, een aanslag op de geschiedenis, het zoveelste einde van een tijdperk dat nu definitief lijkt over te gaan in de heerschappij van de marketingbarbaren en hun commerciële belangen. Nu deze hindernis genomen is zal de pure schoonheid met nog meer gemak in de hoek geveegd worden. Ja, nu is het hek van de dam. We maaien de kathedraal uit Antwerpen weg om plaats te maken voor een megavestiging van McDonalds, we rukken de hoed van het hoofd van Eddy Wally ter promotie van een nieuwe haarkleur, we laten prins Laurent op een driewieler rondjes draaien over het circuit van Francorchamps. Beste mensen, hier spreekt een bedrogen minnaar. Ze hebben me mijn geliefde ontnomen, een harde maar eerlijke schat, een weerbarstige heuvel met een hart van goud, die de waarheid aan het licht bracht en waar je met geen mogelijkheid omheen kon. Gaat ze nu in de vergetelheid wegzakken, zij die eens het volk in vervoering bracht? Zullen de renners nog aan haar denken als ze drie keer achter elkaar over die saaie Kwaremont moeten, Zullen ze naar haar terug verlangen, naar haar die de gloeiende ziel van De Ronde was? Laten we hopen dat ze uit stil protest elke volgende Ronde op een vervelende massasprint uit laten draaien op een stuk autosnelweg buiten Oudenaarde, zodat de koersdirectie met hangende pootjes terugkeert naar Meerbeke, de enige, echte, onsterfelijke aankomst van de koningin van De Vlaamse Ardennen: De Muur van Geraardsbergen.