Die nacht kwam uit een venster
Sympathy For The Devil.
We bleven stilstaan in de lege straat
En begonnen mee te doen,
Waarbij J. de luchtgitaar speelde
En ik de zang voor mijn rekening nam.

In het raam verscheen niet
Een lekkere, blonde, nieuwsgierige rock and roll-meid,
Maar een oude man
Met een dikke, blote, hier en daar behaarde bierbuik,
Gekleed in een ruime, smoezelige, vaal blauwe,
Halfweg zijn kont hangende onderbroek .

Hij lachte
En het was de mooiste lach die wij ooit hadden gezien,
Compleet met twee knikkerronde,
tintelende pretoogjes.

Hij verdween in het donker van zijn kamer,
Maar was even later alweer terug.
Terwijl hij zelf nu ook meezong
Gooide hij een bruine zak spul naar ons toe.
'Neem dat maar,' zei hij. 'Nemen jullie dat maar.
Jullie zijn goeie jongens, de laatsten…'