Je hebt me die foto gegeven
Van jou als tienjarig meisje.
Je ligt in zee
Met je mollige, zomergebruinde armen
En je bikinibroekje
Dat net boven het lichtblauwe water uit bolt.
Je ogen zijn donker, tintelend, open en groot.
Achter je komt schuimend een golf aanrollen,
Die je direct gaat overspoelen.
En je lacht je ongelofelijke lach,
Die lach die jij bent,
Die lach vol onbevangen levensplezier
En grenzeloos vertrouwen.
Diezelfde lach zie ik als we de liefde bedrijven,
Diezelfde ogen,
Precies datzelfde onbevangen gezicht.
Je bent geen dag ouder geworden,
Ook al is de golf inmiddels over je heen gegaan.