| Gazet van Antwerpen sept 2008 |
Alex Roeka in de Gazet van Antwerpen naar aanleiding van het literatuur- en muziekfestival ZuiderzinnenHieronder volgen enkele gedeelten uit het uitgebreide interview:Nederlander Alex Roeka ontdekt Antwerpen De Amsterdamse zanger en dichter Alex Roeka is hot in Nederland, maar toch zakte hij vier maanden geleden af naar Vlaanderen. Het is de liefde die de gepassioneerde man met gitaar en gruizige stem naar Antwerpen bracht. Roeka over zijn werk, Antwerpen, Brel en Elsschot. Wie ben je, Alex Roeka? Ik ben zanger en schrijver van Nederlandse liedjes. Met een groot woord ben ik ook theatermaker, want meestal komt bij een cd een theatertournee. Ik heb inmiddels vijf cd's en evenveel theaterprogramma's gemaakt. En nu is er Mannenwoestijn, boek en cd, dat mijn liedteksten bundelt. Een mijlpaal voor me. Ik publiceer ook gedichten maar het is aan de critici om me een dichter te noemen. Ben je geen dichter als je honderden gedichten schreef? Er zijn mensen die duizenden gedichten schreven en minder dichter zijn dan bijvoorbeeld Elsschot, die slechts met 22 gedichten een groot dichter is. Ik ken in het Nederlands geen mooier en sterker gedicht dan Het huwelijk. Dat begint met spijt, gaat vervolgens via verlangen naar de romantische droom en de onmacht van het niet kunnen waarmaken tot woede. Je staat in de Elsschotplanning van ZuiderZinnen. Wat heb je met hem? Ik wil me niet vergelijken met Elsschot, maar misschien hebben we een bepaald soort melancholie en een romantische onmacht gemeen. Zijn taalgebruik is klassiek, helder, effectief. Daar hou ik van. In het Raamtheater lees ik gedichten van Elsschot en zing daar liedjes van mezelf bij. In de Arenbergschouwburg zing ik 's avonds een nummer of zes, zeven uit de theatershow. Op de flap van Mannenwoestijn wordt je vergeleken met een batterij grote namen: van Slauerhoff over Jacques Brel en Ramses Shaffy tot Tom Waits. Met wie heb je echt wat? Brel is mijn grote idool. Met wie ik me het meest verwant voel, door hun aandacht voor muziek én taal: Bob Dylan en Randy Newman. In Nederland: Ramses Shaffy. Wist Antwerpen je al te inspireren? Ik heb hier al zestien nummers geschreven! En het woord amai is er al ingeslopen (lacht). Antwerpen is een heerlijke stad: van het Parijse gevoel rond de Hopper tot de haven, met een favoriete straat alreeds: de Wolstraat. Zopas café de Kat ontdekt: puur magisch-realisme. Je klinkt klaar om naast Nederland ook Vlaanderen te veroveren? Nou, ik hoorde dat Herman van Veen, Boudewijn de Groot en Bram Vermeulen hier vroeger erg populair waren, maar dat de Nederlanders het nu moeilijker hebben omdat de Vlamingen hun eigen zangers hebben. We zien wel. Ik mag sowieso graag optreden, waar dan ook. |
 |
 |
 |
 |
 |